تحلیل بنیادی داروسازی اسوه

شرکت داروسازی اسوه سود هر سهم سال مالی ۱۳۹۴ را با سرمایه ۲۵۰ میلیارد ریالی ۲۷۶۹ ریال پیش‌بینی کرده و ۶۲ درصد از سود پیش‌بینی شده را در ۹ ماهه سال جاری محقق کرده است. فروش مقداری شرکت در نه ماهه نخست سال جاری در داروهای کپسول و آمپول نسبت به نه ماهه سال ۹۳ کاهش داشته و در فروش مقداری قرص، سرنگ و ویال تزریقی شرکت افزایش فروش داشته است. کپسول فروش رفته شرکت در طی نه ماهه سال جاری ۱۸ درصد پیش بینی سال ۹۴ را پوشش داده است. عملکرد شرکت در فروش سرنگ نسبت به دوره مشابه نه ماهه سال ۹۳ با افزایش ۴۷ درصدی مواجه بوده است. با توجه به روند فروش گذشته شرکت می توان اذعان داشت که بخش عمده فروش، هر ساله در سه ماهه پایانی سال انجام می شود و عدم پوشش مطلوب بودجه در نه ماهه نخست سال الزاماً به معنی عدم توانایی شرکت در دستیابی به بودجه پیش بینی شده نمی‌باشد.

شرکت برای سال ۹۵ سود ۳۰۴۷ ریالی را پیش بینی کرده است که نسبت به دوره مشابه گذشته افزایش ۱۰ درصدی داشته است. داروساری اسوه مبلغ فروش سال ۹۵ را برابر ۲۵۳۴۷۲۱ میلیون ریال در نظر گرفته است که حدود ۱۹ درصد از آخرین پیش بینی سال ۹۴ بیشتر است. شرکت با در نظر گرفتن افزایش بهای تمام شده که چیزی در حدود ۳۰ است، برای سود ناخالص ۱۱ درصد افزایش را در نظر گرفته است. در همه محصولات تولیدی شرکت برای سال ۹۵ افزایش مقداری تولید پیش بینی شده است. نکته ای که در مورد فروش سال ۹۵ بیشتر از هر چیزی جلب توجه می‌کند، افزایش ۲۲ میلیونی تولید کپسول است که با توجه به کاهش نرخ فروش میانگین می توان انتظار داشت ترکیب تولیدی محصولات در این دسته با تغییرات چشم‌گیری مواجه خواهد شد.

شرکت در شش ماهه سال ۹۴ توانسته است با فروشی در حدود ۱۰۵ میلیارد تومان از لحاظ رتبه فروش، در جایگاه پانزدهم شرکت‌های تولیدی صنعت قرار گیرد.

 

 

 

osveh

 

 

 

دیدگاه تحلیلی و مفروضات

داروسازی اسوه با توجه به تولید برخی از داروهای برند، که رقیب جدی داخلی نداشته و تولید داروهایی که تا حدودی به صورت انحصاری و یا انحصار چند جانبه تولید می‌شوند دارای مزایای رقابتی خوبی در صنعت است. با توجه به اینکه داروسازی اسوه تمرکز بیشتری بر تولید داروهای برند داشته و در حال برنامه ریزی در خصوص افزایش صادرات می باشد، چشم انداز روشنی را برای سال های آینده این شرکت متصور هستیم.

هرچه فروش شرکت از داروهای با حاشیه سود کمتر به سمت داروهای با حاشیه سود بیشتر سوق پیدا کند حاشیه سود خالص شرکت نیز از ۳۲ درصد (میانگین سال‌های) اخیر بیشتر خواهد شد. لازم به ذکر است این شرکت به صورت انحصاری داروی اسویمر ۴۰ (گلاتیرامر استات) را در اواخر سال گذشته تولید و وارد بازار کرده است.

فرآیند افزایش نرخ فروش محصولات شرکت وابسته به افزایش بهای تمام شده می باشد. و انتظار داریم با توجه به نظارت نهادهای دولتی بر قیمت محصولات دارویی مکانیسم افزایش قیمت مانند سال های گذشته به همین روال ادامه یابد. با توجه به تامین نزدیک به ۳۰% مواد اولیه شرکت از خارج از کشور تامین می شوند، افزایش نرخ دلار یا یورو می تواند سبب افزایش بهای تمام شده شرکت شود و بعضاً دیده شده اگر شرکت بخواهد مجوزی جهت افزایش قیمت متناسب با تغییرات نرخ ارز دریافت کند ممکن است کمی زمان‌بر باشد. تک نرخی شدن نرخ ارز نیز می تواند موجب افزایش بهای خرید مواد اولیه و در نتیجه افزایش هزینه ها گردد. در این گزارش فرض شده فروش مقداری شرکت در سال ۹۵ معادل ۵ درصد و در سال های ۹۶ و ۹۷ معادل ۱۷% و ۵% افزایش یابد. دلیل رشد سریع سال های ۹۶ و ۹۷ بهره برداری از طرح توسعه جدیدی است که در محوطه فعلی کارخانه در مراحل نهایی تکمیل پروژه می باشد. انتظار می روند محصولات تولیدی این طرح جدید عمدتآً متمرکز بر محصولات برند و با هدف افزایش صادرات شرکت باشند. این پروژه که جهت تولید محصولات ویال و سرنگ مخصوص بیماران سرطانی است با سرمایه گذاری ۳۶۶٫۶۸۵ میلیون ریالی در حال اتمام است. برای این پروژه دوره بازگشت سرمایه ۳ ساله در نظر گرفته شده است، نرخ بازده داخلی بیش از ۳۰ درصد و نرخ تسهیلات اخذ شده از بانک‌ها نزدیک به ۱۸ درصد بوده است. پس می توان انتظار داشت با شرایط موجود، افزایش سهم بازار شرکت، دور از انتظار نباشد.

در خصوص سایر مفروضات، در این گزارش فرض شده نرخ تورم در سال‌های آینده به ترتیب ۱۲، ۱۰ و ۸ درصد باشد. همچنین با توجه به انتظار نسبت به کاهش نرخ بهره پیش‌بینی می شود هزینه مالی شرکت کاهش یافته و نرخ بهره تا سال ۹۷ به نرخ ۱۴% برسد.

در سال ۹۵ هزینه طرح سرمایه ای معادل ۱۸۵۰۸ میلیون ریال در نظر گرفته شده است که در مقایسه با کل ۲۶۶۶۸۵ میلیون ریال برآورد اولیه، هزینه قابل توجه ای نیست پس انتظار می رود در سه ماهه اول سال ۹۵ طرح توسعه‌ای شرکت به بهره برداری برسد.

در مجموع درجه ریسک تحلیلی شرکت با توجه به سابقه عملیات و احتمال عدم دستیابی به برنامه‌های کسب و کار در سطح کم ارزیابی می‌شود.